heliodorswiecickiOd czasu utworzeniu Uniwersytetu w Poznaniu upłynęło już przeszło dziewięćdziesiąt lat. Pamięć o wybitnych postaciach tamtego okresu zaczęła spowijać mgła zapomnienia. Uważamy jednak, iż naszym obowiązkiem jest kultywowanie pamięci osób, które ze względu na swoje liczne dokonania naukowe i społeczne, zasługują na nasz głęboki szacunek. Jedną z takich postaci jest Heliodor Święcicki - założyciel i pierwszy rektor Uniwersytetu Poznańskiego.


Czy młode społeczeństwo pamięta o tak wybitnym człowieku? Według ostatnich badań, które przeprowadził Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, świadomość o działalności Heliodora Święcickiego jest ograniczona do absolutnego minimum. Większość studentów kojarzy jego nazwisko wyłącznie ze Szpitalem Klinicznym Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Czy to wystarczająca wiedza? Biorąc pod uwagę dorobek naukowy i zasługi pierwszego rektora poznańskiego Uniwersytetu wniosek jest tylko jeden – wiedza ta jest bardzo uboga.

Cóż można napisać o Heliodorze Święcickim? Jedno jest pewne – był postacią wybitną. Trudno doszukać się w Poznaniu przełomu wieku XIX i XX wydarzenia, w którym nie brałby udziału w sposób bezpośredni lub pośredni. Był jednocześnie pierwszym, polskim lekarzem, który zwrócił uwagę na bardzo zły poziom ówczesnej opieki zdrowotnej. Czy ktoś z Was wie, że dzisiejsza instytucja pielęgniarki środowiskowej to efekt tytanicznych wysiłków czynionych w początkach XX wieku przez Heliodora Święcickiego? To właśnie wybitny Wielkopolanin dostrzegł konieczność wprowadzenia zmian w opiece zdrowotnej i tym samym – poprawy sytuacji pacjentów. Równie imponujący jest dorobek naukowy pierwszego rektora Uniwersytetu Poznańskiego, w którym znajdziemy niemal 200 artykułów i rozpraw naukowych z zakresu etiologii i leczenia chorób ginekologicznych oraz anatomii i patologii ogólnej. Najgłośniejsza stała się jednak rozprawa pt: „O estetyce w medycynie” wydana w 1911 roku w Poznaniu, która przyniosła mu międzynarodowe uznanie.

W roku 1900 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w 1912 w uznaniu jego wiedzy i osiągnięć rząd Cesarstwa Niemieckiego przyznał mu tytuł profesora. 


Odzyskanie przez Polskę niepodległości miało stać się kluczowym momentem w życiu Heliodora Święcickiego. Rozpoczął on intensywne działania zmierzające do utworzenia Uniwersytetu Poznańskiego, które na XX posiedzeniu Komisji Uniwersyteckiej w dniu 5 kwietnia 1919 przyniosły mu tytuł pierwszego Rektora nowo powołanej uczelni. Zapisał się on na kartach Poznańskiego Uniwersytetu jako wybitny organizator, który położył przysłowiowy „kamień węgielny” pod dalszy rozwój uczelni. Swoją funkcję piastował do swojej śmierci w roku 1923.

Przez następne 15 lat, aż do czasu wybuchu II wojny światowej, rocznica pogrzebu Rektora Święcickiego była dla poznańskich studentów dniem wolnym od zajęć. Na Mszy świętej, która odprawiana była 12 października, gromadziła się cała elita ówczesnej Wielkopolski. Jeszcze po zakończeniu wojny tradycją było, iż rektorzy Uniwersytetu w swoich przemówieniach inaugurujących nowy rok akademicki cytowali słynne słowa Heliodora Święcickiego - „Strzeżcie się szarzyzny życia, w którem nie ma wielkich ukochań i słońc wielkich”.

 

Z materiałem video poświęconym życiu wybitnego, polskiego profesora możecie zapoznać się na Portalu Studia.tv

p1170615
Skrócone informacje o Heliodorze Święcickim
Rektor w latach 1919-23, lekarz i społecznik.
Wywodził się ze środowiska Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Założyciel i pierwszy rektor Uniwersytetu Poznańskiego.